არასწორმა ცხოვრების წესმა დაარღვია ტრადიციული ურთიერთობებიც - ნათქვამია ილია მეორის სააღდგომო ეპისტოლეში. პატრიარქი წუხს, რომ ქართული სუფრის მიმართ ქართველი კაცის დამოკიდებულება შეიცვალა და ქართული სუფრა "ხშირად დაუსრულებელ ქეიფად და ღრეობად იქცა, სადღეგრძელოები კი, - ფარისევლურ ქება-დიდებად" , რაც უწმინდესის თქმით, "უნდა გამოსწორდეს".

"მაგალითად, ქართული სუფრა ყოველთვის იყო სამშობლოს, მეგობრობის, სიყვარულის, თანადგომის, ვაჟკაცობის სადიდებელი, ჭირის სუფრა კი, - გარდაცვლილთა მოსაგონარი და შესანდობარი.

როგორც ერთი, ისე მეორე სერობა იწყებოდა და მთავრდებოდა ღვთის დიდებით. ახლა კი, ასეთი შეკრებები ხშირად დაუსრულებელ ქეიფად და ღრეობად იქცა, სადღეგრძელოები კი, - ფარისევლურ ქება-დიდებად, რაც უნდა გამოსწორდეს", - ნათქვამია სააღდგომო ეპისტოლეში.

კათოლიკოს-პატრიარქი მევენახეობისა და მეხორბლეობის საკითხსაც ეხება აღნიშნავს, რომ ის "ჩვენი ყოფის განმსაზღვრელ ფაქტორს წარმოადგენდა", თუმცა ამგვარი დამოკიდებულება ათეისტური რეჟიმის დროს რადიკალურად შეიცვალა, მაგრამ, როგორც ეპისტოლეშია ნათქვამი, "დღეს მდგომარეობა უკეთესობისაკენ იცვლება".

"რაკი ღვინისა და, საერთოდ, პურობის საკითხს შევეხეთ, აღვნიშნავთ იმასაც, რომ საუკუნეების მანძილზე მევენახეობა და მეხორბლეობა ჩვენი ყოფის განმსაზღვრელ ფაქტორს წარმოადგენდა. ქართველი კაცი მასში განსაკუთრებულ მნიშვნელობასაც დებდა და ზიარების საიდუმლოს აღსასრულებელ შესაწირად აღიქვამდა. ამიტომაც ამ კულტურებზე ზრუნვა საუფლო საქმედ მიიჩნეოდა.

ათეისტური რეჟიმის დროს ეს დამოკიდებულება რადიკალურად შეიცვალა, - უნიკალური ქართული ხორბლის და სავენახე ზოგი ჯიში მთლიანად განადგურდა და მათი ადგილი ჰიბრიდულმა, ნაკლებად შრომატევადმა ჯიშებმა დაიკავა. ამას დაემატა ღვინის შაქრით ფალსიფიცირება, რაც ადრე ყოვლად წარმოუდგენელი რამ იყო. ასე შეილახა და გაუბრალოვდა საკრალური დატვირთვის მქონე ვენახისა და ხორბლის მნიშვნელობა.

მადლობა ღმერთს, დღეს მდგომარეობა უკეთესობისაკენ იცვლება და ამაში გულანთებული უანგარო ადამიანების დიდი ღვაწლია ჩადებული," - აღნიშნულია უწმინდესის სააღდგომო ეპისტოლეში.