ქვეყნის შიგნით თუ გარეთ, საქართველოს მტერ-მოყვარისგან 10 წელია გვესმის კითხვა, - „ვინ დაიწყო ომი, 2008 წლის 8 აგვისტოს?!“

2008 წლის აგვისტოს ომი, „ერთ დღეში“, ანუ მოულოდნელად არ დაწყებულა, რადგანაც „ჰიბრიდული ომი“ საქართველოს დამოუკიდებლობის წინააღმდეგ, ჯერ კიდევ 1989 წლის 9 აპრილს სსრკ-მ დაიწყო, როდესაც თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო ნაწილები გამოიყენა მშვიდობიანი მომიტინგეების წინააღმდეგ, რასაც მსხვერპლი მოჰყვა! სსრკ-ს დაშლის შემდეგ კი, რუსეთის ფედერაციამ, როგორც სსრკ-ს სამართალმემკვიდრემ გააგრძელა მისგან „ბოძებული“ პოლიტიკური და სამხედრო სტრატეგია!

მიუხედავად იმისა, რომ რუსეთი აქტიურად, მაგრამ ფარულად ეხმარებოდა აფხაზ და ოს სეპარატისტებს, რასაც საქართველოს იურისდიქციის გავრცელების შეზღუდვა და ქართველების ეთნოწმენდა მოჰყვა ამ ორივე რეგიონში, - 2008 წლის აგვისტომდე, რუსეთი ცნობდა აფხაზეთსა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთს საქართველოს შემადგენელ რეგიონებად, ანუ აღიარებდა საქართველოს ტერიტორილ მთლიანობას, აფხაზეთის და ცხინვალის რეგიონების ჩათვლით, რასაც რუსეთი ხელმოწერით ადასტურებდა გაერო-ს მიერ მიღებულ ყველა რეზოლუციაში, 1992-2008 წლებში!

2008 წლის 17 თებერვალს, აშშ–სა და ევროკავშირის სახელმწიფოების მხრიდან, გაერო-ს წევრი სერბეთის სახელმწიფოში შემავალი კოსოვოს ავტონომიური ოლქის „დამოუკიდებლობის აღიარებით“, - შეიქმნა იმის საშიშროება, რომ აშშ–სა და ევროკავშირის ამ გადაწყვეტილებას რუსეთი მყისიერად უპასუხებდა, აფხაზეთისა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთის „დამოუკიდებლობის აღიარებით“, მაგრამ, რუსეთმა ეს „აღიარებები“ უმალ არ მოახდინა, თითქოს ამისთვის ეძებდა „წონიან არგუმენტებს“, ანუ სხვადასხვა საბაბს თუ მიზეზს!..

ასე რომ, 2008 წლისთვის საქართველოში არსებობდა 2 „გაყინული კონფლიქტი“, აფხაზეთის და ე.წ. სამხრეთ ოსეთის და მათ რუსეთი აღიარებდა საქართველოს განუყოფელ ტერიტორიებად! კერძოდ, ე.წ. სამხრეთ ოსეთთან მიმართებით, 1992 წლის ივლისის „დაგომისის სამშვიდობო ხელშეკრულებით“, რუსეთი ამ და ყველა სხვა ორმხრივ თუ საერთაშორისო დოკუმენტებში, ცნობდა საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას და მის იურისდიქციას „სამხრეთ ოსეთის“ ყოფილი ავტონომიური ოლქის მთელ ტერიტორიაზე! ანუ, „დაგომისის ხელშეკრულებით“, ამ „გაყინული კონფლიქტის“ მოსაგვარებლად შემუშავდა სპეციალური მრავალმხრივი „სამშვიდობო ფორმატი“, რომელშიც მონაწილეობდნენ - რუსეთის, საქართველოს, ე.წ. სამხრეთ ოსეთის და ჩრდილოეთ ოსეთის(?) სამშვიდობო ბატალიონები („ცისფერი ჩაფხუტები“), რომლებსაც ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ყოფილი ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე უნდა უზრუნველეყოთ მშვიდობა, აღეკვეთათ ნებიმიერი სხვა სამხედრო ფორმირების მოქმედება ამა თუ იმ მხრიდან და ამგვარად, ხელი შეეწყოთ მშვიდობიანი მოლაპარაკების გზით არსებული „გაყინული კონფლიქტის“ მოგვარებისთვის!

დიახ, „დაგომისის ხელშეკრულების“ ეს ფორმატი მუშაობდა 1992-2008 წლებში, ანუ 16 წლის განმავლობაში, უფრო ზუსტად 2008 წლის აგვისტომდე, მანამ, სანამ - ავანტიურისტი სააკაშვილის გაუაზრებელი, უგუნური ბრძანების წყალობით (სააკაშვილმა პოლიტიკური სიბრმავე გამოავლინა, არ გაითვალისწინა რა, ზემოთ აღნიშნული საფრთხეები და „ვერ დაინახა“(?) რუსეთის ჩასაფრების პოლიტიკა – „რუსული ხაფანგი“ - აშშ–ს თავდაცვის მინისტრის რობერტ გეიტსის ტერმინი!), დაიწყო სამხედრო ოპერაცია „კონსტიტუციური წესრიგის აღსადგენად“ ყოფილი ოლქის ტერიტორიაზე და მან შეიყვანა დამატებითი სამხედრო ფორმირებები „გაყინული კონფლიქტის ზონაში“! სააკაშვილმა, ამ ბრძანებით ცალმხრივად დაარღვია(!) "დაგომისის ხელშეკრულების" ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი პუნქტი, რასაც კრძალავდა აღნიშნული ხელშეკრულება, რითაც უსწრაფესად ისარგებლა რუსეთმა და საქართველოს ორივე „გაყინული კონფლიქტის ზონებში“, საპასუხოდ შემოიყვანა მრავალრიცხოვანი საჯარისო შენაერთები და „5 დღიანი ომის შედეგად“, - განახორციელა ე.წ. სამხრეთ ოსეთის და აფხაზეთის ოკუპაცია, მათი „დამოუკიდებლობის აღიარება“!!

ასე რომ, 2008 წლის 8 აგვისტოს, „დაგომისის ხელშეკრულების“ ცალმხრივი დარღვევით, სააკაშვილის ნაცრეჟიმმა ე.წ. გაყინული კონფლიქტი ცხინვალის რეგიონში „გამიზნულად გაალხვო და ცხელ ფაზაში გადაიყვანა, რასაც საქართველოსთვის კატასტროფული შედეგი მოჰყვა!!!

P.S. კიდევ ერთხელ, განმარტებისთვის,

როდესაც ნაცხროვა და მათი მხარდამჭერები პროვოკაციულად და უტიფრად კითხულობენ, - თუ „ვინ დაიწყო 2008 წლის ომი“, - სწორი და მართალი პასუხი ეს გახლავთ, რაზეც ზემოთ მოგახსენეთ, ანუ, - მოსკოვმა (სსრკ, რუსეთის ფედერაცია) საქართველოსთან „ჰიბრიდული ომი“ დაიწყო 1989 წლის 9 აპრილს! საქართველო კი, „რუსეთთან ომს“ საკუთარ ტერიტორიაზე ვერ დაიწყებდა!!

რაც შეეხება, 2008 წლის „აგვისტოს ომს“, სააკაშვილის ნაცრეჟიმმა, იმის ნაცვლად, რომ რუსების „სამშვიდობოების“ და სეპარატისტი ოსების მხრიდან გახშირებული პროვოკაციების წინააღმდეგ შესაბამისი პრევენციული ზომები მიეღო, სააკაშვილმა და მისმა ავანტიურისტულმა გარემოცვამ, - ცალმხრივად დაარღვიეს „დაგომისის ხელშეკრულება“, რომელიც იმ მოცემულ ეტაპზე საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის გარანტი იყო და ჩვენს ინტერესებს პასუხობდა, რადგანაც გვიცავდა „კოსოვოს მსგავსი პრეცენდეტისგან“, რაც მოსალოდნელი იყო რუსეთის მხრიდან!!

დიახაც, სამწუხაროდ, 2008 წლის 8 აგვისტოს სააკაშვილმა ავანტიურაზე წამოაგო საქართველო, ცალმხრივად დაარღვია რა „დაგომისის ხელშეკრულება“, რითაც მიზეზი და „საშუალება“ მისცა რუსეთს („სატოპკე აუწია“!), რომელმაც არ დაახანა და საპასუხოდ საქართველოში დიდძალი სამხედრო ძალა შემოიყვანა, ოკუპაცია და „დამოუკიდებლობის აღიარება“ მოახდინა საქართველოს ორი შემადგენელი ტერიტორიის, - აფხაზეთის და ცხინვალის რეგიონის!!

სააკაშვილის ნაცრეჟიმმა, უპასუხისმგებლოდ „ჩაითრია“ ჩვენი ქვეყანა რუსეთთან ფართომასშტაბიან საომარ მოქმედებებში, რომელიც საქართველოს სასტიკი მარცხით და ტერიტორილი მთლიანობის დარღვევით დასრულდა!!!

ამიტომ, ადრე თუ გვიან, სააკაშვილი და მისი ნაცგარემოცვა, 2008 წლის აგვისტოს ომის შედეგად დამდგარი დამღუპველი რეალობის გამო (რუსეთის მიერ, აფხაზეთის და ცხინვალის რეგიონის „დამოუკიდებლობის აღიარება“), პოლიტიკურ, ისტორიულ და ადამიანურ პასუხისმგებლობას ვერ გაექცევიან, საქართველოს და ქართველი ერის წინაშე!!!...

ჯუმბერ კირვალიძე,

პოლიტოლოგი