ქართველი მწერალი, პოეტი და დრამატურგი თამაზ ჭილაძე, 87 წლის ასაკში, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა.

თამაზ ჭილაძე 1931 წლის 5 მარტს ქალაქ სიღნაღში დაიბადა.

ცნობილი მწერალი მუშაობდა „ცისკარში“ (1958-1964); რუსთაველის პრემიების კომიტეტში (1964-1972); იყო ჟურნალ „საბჭოთა ხელოვნების“ მთავარი რედაქტორი (1972-1981), ჟურნალ „მნათობის“ მთავარი რედაქტორი (1997-დღემდე).

პირველი ლექსები გამოაქვეყნა ალმანახში „პირველი სხივი" (1951), ლექსების პირველი წიგნი – 1956. მას შემდეგ მისი მრავალი წიგნი გამოქვეყნდა: კრებულები – „ღია სარკმელი" (1958), „მზის საათი" (1962), „ივლისი" (1966), „მახსოვრობა" (1978), "ლექსები" (1987), „მზე დეკემბერში" (1999); პროზაული კრებულები – „გასეირნება პონის ეტლით", „შუადღე"(1963), „ვინ ცხოვრობს ვარსკვლავებზე" (რომანი, 1965), „თეთრი კვამლი" (1967), „აჰა, მიიწურა ზამთარი" (რომანი, 1967), „მდგმურები"(1971), „აუზი"(1972) და სხვ.

თამაზ ჭილაძეს მიღებული აქვს რუსთაველის (1992), სახელმწიფო (1997) და რამდენიმე სხვა პრემია. 1996 წელს დასავლეთ გერმანიის რადიო მაუწყებლობამ მიანიჭა პირველი პრემია პიესისათვის „სამოთხის კვარტეტი“. 1999 წელს კემბრიჯის საერთაშორისო ბიოგრაფიულმა ცენტრმა 1999-2000 წლების „საერთაშორისო ადამიანის“ წოდების ნომინანტად დაასახელა. 1957 წლიდან იყო მწერალთა კავშირშის წევრი.