"ნაციონალების" "მიწისქვეშა ბომბი" კულტურის სამინისტროში.

კოჰაბიტაცია - დასრულებულია, თუმცა ბრძოლა მიწისქვეშეთში გრძელდება. მიწისქვეშეთი - ამ შემთხვევაში პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით. მორიგი "შავი პიარგეგმა" ახალი მთავრობის წინააღმდეგ სწორედ მიწისქვეშეთიდან ვითარდება.

მიწისქვეშა ოქროს მაღარო - საყდრისი-ყაჩაღიანი საზოგადოების ყურადღების ცენტრში უახლოეს წარსულში მოექცა, როცა ერთმანეთის პირისპირ - ისტორიული ობიექტი და კერძო კომპანიის ინტერესები დადგა.

ვიდრე მთავრობაც და საზოგადოება საქმეში გაერკვეოდა, მანამდე ერთმანეთს მეცნიერები დაუპირისპირდნენ. ერთნი ამტკიცებენ, რომ საყდრისი-ყაჩაღიანის მაღარო ისტორიული ძეგლია და მეორენი პირიქით, ამ ვერსიას ჰიპოთეზას უწოდებენ.

კულტურის სამინისტრომ საგნის შესწავლამდე საყდრისი-ყაჩაღიანის ტერიტორიაზე კერძო კომპანიას მუშაობა შეუჩერა. სახელმწიფოსგან პასუხის მოლოდინში კომპანია  RMG-Gold -მა სასამართლოს მიმართა. კომპანიამ დაკარგული კაპიტალის დათვლა დაიწყო, უხელფასოდ დარჩენილმა მაღაროელებმა - გაფიცვები.

დაძაბული სიტუაციის გამო საკითხის სწრაფად გადაწყვეტა შეუძლებელი გახდა. სამთავრობო თათბირებზე რამდენიმე სამინისტრო ჩაერთო - მიწა ეკუთვნის ეკონომიკის სამინისტროს, ბუნება - გარემოსდაცვას, შემოსავლები - ფინანსთა მინისტრს, ძეგლების დაცვა - კულტურის სამინისტროს, უცხო სახელმწიფოს მეცნიერებთან ურთიერთობას უფრთხილდება - საგარეო საქმეთა სამინისტრო და გერმანიის საელჩო... და ბოლოს ეს ყველაფერი - პრემიერ-მინისტრის პასუხისმგებლობის ქვეშაა.

სამთავრობო შეთანხმება ასეთი იყო - შეეჯერებინათ მეცნიერების, ექსპერტების, მთავრობის წევრების დასკვნები და ისე მიეღოთ საბოლოო გადაწყვეტილება, რომელიც არც ისტორიას გაანადგურებდა, არც კერძო კომპანიაზე მოახდენდა ზეწოლას და მშრომელ ბოლნისელებსაც არ დატოვებდა სამუშაოს გარეშე.

მაგრამ მთავრობის ამ შეთანხმებას დაუმორჩილებელი გამოუჩნდა - კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის მოადგილე მარინე მიზანდარი. ვიდრე "რბილი ხასიათის კულტურის მინისტრი" ორივე მხარეს მონდომებით უსმენდა, წინასწარ შერჩეული როლის ჰიპერაქტიულად შესრულება დაიწყო მისმა პირველმა მოადგილემ.

დიახ, ვიდრე საყდრისის თემა გამოსავლის ძიებაში მთავრობის სხდომებზე საათიანი განხილვების საგანი იყო, მარინე მიზანდარი სხვადასხვა მედიასაშუალებებში აქტიურად იკეთებდა თამამი ძეგლისდამცველის იმიჯს და სიტუაციას ხელოვნურად ძაბავდა. (საკმარისია გადახედოთ ბოლო თვეების მედიას, რომ დარწმუნდებით - როგორ გაუკეთა ოქროს საბადოს სრული "პრივატიზაცია" კულტურის მინისტრის პირველმა მოადგილემ).

დღეს სიტუაცია ასეთია - საყდრისი-ყაჩაღიანის ოქროს მაღაროს თემა საბოლოო დასკვნის მოლოდინშია, სამთავრობო გადაწყვეტილება ჯერ არ არის მიღებული, მაგრამ მარინე მიზანდარი ქუჩაში გამოსვლით იმუქრება (იყენებს სტუდენტების მხურვალე ემოციებს და დემონსტრაციებისკენ უბიძგებს).

ჯერ მიზანდარმა არ იცის, რა დასკვნას გამოაქვეყნებს მთავრობა (ხომ შესაძლოა მისი და მთავრობის დასკვნა ერთმანეთს დაემთხვეს?), მაგრამ მიზანდარი არ იცდის და ჩქარობს "დავალების" შესრულებას. მარინე მიზანდარის ქმედებები მის თანამდებობას არ შეესაბამება და ამიტომაც საფუძვლიან ეჭვს იწვევს - რატომ არ ემორჩილება მთავრობის წარმომადგენელი მთავრობის კაბინეტის გადაწყვეტილებას და რატომ ცდილობს საზოგადოებაში ტემპერატურის მატებას?

მინისტრის პირველი მოადგილის "ნაციონალური მესიჯი" ასეთია: ახალი მთავრობა არ იცავს ისტორიულ ძეგლებს და საყდრისის დანგრევას აპირებს. მოკლე ვერსიით: "ვანდალი მთავრობა" და "მხურვალე მამულიშვილი მიზანდარი"!

რეალურად კი, ის ხელოვნურად ქმნის საზოგადოებრივ მღელვარებას. მის გეგმას სახელი აქვს - ბომბი! დიახ, ნაციონალური მოძრაობის "რევანშისტული ბომბის" აფეთქება ირაკლი ღარიბაშვილის მთავრობის წინააღმდეგ. მან ზუსტად იცის, რომ მთავარობა საყდრისის "განადგურებას" არ აპირებს, მაგრამ საპირისპიროს აპიარებს, რაც ცეცხლზე ნავთის დასხმის ტილფასია.

არადა მარინე მიზანდარი არ შეშფოთებულა მაშინ, როცა გელათის ტაძრისა თუ სხვა ძეგლების მიმართ, სრულიად შეუფერებელ გადაწყვეტილებებს იღებდა მაშინდელი მთავრობა... მარინე მიზანდარი წლების განმავლობაში, მაშინ, როცა ერს და ბერს უჭირდა, ევროპის თბილ აკვანში "იზრდებოდა", მაგრამ ზუსტად მაშინ, როცა ის "დასჭირდათ" დაბრუნდა. დაბრუნდა არა ახალი მთავრობის სამსახურში, არამედ დაბრუნდა როგორც ნაციონალური მოძრაობის მეგობარი.

დიახ, ვიდრე მიზანდარი კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროში დაინიშნებოდა, ერთი წელი მუშაობდა სახელმწიფო ბიუჯეტიდან კერძო სექტორში გადასროლილი თანხებით შექმნილ "ევროპის სახლში". დღეს ყველამ იცის, რომ ფუფუნების სიმბოლო "ევროპის სახლი" (ლესელიძის ქუჩაძე) ექს-პრეზიდენტის დავალებით ვანო მერაბიშვილის უწყებიდან ფინანსდებოდა. ეს რა თქმა უნდა, იცოდა მარინე მიზანდარმაც, ვინც თავს დღემდე გიგა ბოკერიას მეგობრობით იწონებს და არასოდეს გამოუხატავს მხურვალე პროტესტი, თუ რატომ ფინანსდებოდა (არამხოლოდ) პოლიციის ბიუჯეტისგან "ევროპის სახლი"?

როცა "საჭირო გახდა" მარინე მიზანდარი ახალ მთავრობაში საკუთარი CV-ით გამოცხადდა: ჩვეული ჰიპერაქტიურობით დაიწყო ნდობის მოპოვება, ფიარის კეთება, მინისტრის პოზიციების "შესუსტება", ყველგან თავის გამოჩენა, აშკარა დაუმორჩილებლობა (კულუარული ინფორმაციით, ის მინისტრს არცერთ ბრძანებას არ ასრულებს და რასაც თავად სურს იმას აკეთებს, რისთვისაც მიიღო ოფიციალური საყვედური), საკუთარი თანამოაზრეებით და ნაცმოძრაობის აქტივისტებით სამინისტროს კომისიების შევსება, "ევროპის სახლის" პროექტების დაფინანსება, ნაბიჯ-ნაბიჯ მთავარი პოსტისკენ აღმასვლა და ამისათვის ჯერ კიდევ სამთავრობო მაგიდაზე განსახილველად გადაშლილი საკითხის - საყდრისი გამოიყენა!

დიახ, როგორც კი, დაუმორჩილებლობის გამო მისი პასუხისმგებლობის საკითხი დადგა, როგორც კი, მინისტრის მოადგილე მიზანდარი საქართველოს პრემიერ-მინისტრს - ირაკლი ღარიბაშვილს შეხვდა და მისი სხვა თანამდებობაზე გადაყვანის (და არა მოხსნის, როგორც თავად ახმაურებს!) ინფორმაციამ საზოგადოებამდე გამოჟონა, მაშინვე ააფრიალა "ჩაგრული ძეგლისდამცველის მანტია" და წინასწარ დარაზმული მომხრეების მხარდასაჭერ ტალღას ამოეფარა.

როგორც ჩანს, ყოფილი ხელისუფლების მომხრეებისგან კიდევ ბევრი "სასცენო სანახაობაა" მოსალოდნელი, რაზეც მთავრობა მზად უნდა იყოს და საზოგადოებამ გონივრული სიდინჯით უნდა უპასუხოს.

გიორგი ჯანელიძე

დამოუკიდებელი ექსპერტი

http://newposts.ge/?l=G&id=30485-%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%97%2C+%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%A3%E1%83%A5%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90%2C+%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%96%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98#.Uvi9B1Jy-iE.facebook