პოლიტიკა და მიმდინარე პროცესების კონტექსტები ძალზე განსხვავდება იმისგან, რაც გარეგნულად ჩანს. კერძოდ:

(1) ბელორუსია...

ლუკაშენკოს დიქტატორობა, თითქოს არჩევნების 'გაყალბება' ვიღაც დიასახლისის 'გაპოლიტიკოსება', დემოკრატიაზე მოთქმა-დაგვა ბელორუსი ხალხის შეცოდებით - წმინდა წყლის კლოუნადაა!..

სერიოზულად რომ არ აღიქმება.

მაშინ რამ შეაშფოთა დასავლეთი?!

(ა) კალინინგრადის ოლქი

(ალბათ, გახსოვთ, რა ტერიტორიაა);

(ბ) სუვალის გადასასვლელი...

უსუსტესი ადგილი ნატო-ს თავდაცვის სისტემაში.

სუვალი - ეს ქალაქია პოლონეთი ლიტვის საზღვართან - ვიწრო ყელია! ზემოთ კალინინგრადის ოლქია, ქვემოთ ბელორუსია (წარმოიდგინეთ რუკა)... ერთი მოძრაობა და... კავშირი გაწყვეტილია...

ამდენად, ბელორუსიის მოწყვეტა და მისი დაპირისპირება რუსეთთან საუკეთესო საშუალებაა სუვალის გადასასვლელის საფრთხის თავიდან ასაცილებლად...

კრიზისულ სიტუაციაში ბალტიისპირეთი განწირულია!

კრიზისული სიტუაციის გათვლის უნარის მქონე შვედები არ შედიან ნატო-ში კატეგორიულად (თუმცა, მჭიდროდ თანამშრომლობენ მასთან). რატომ?! ზედმეტ გაღიზიანებას ერიდებიან, რადგან შვეციაც დიდი კრიზისის დროს განწირულია ნატო-თი და ნატო-ს გარეშეც, თუ საფრთხე იქნება მისგან გამომდინარე.
და ა.შ. უამრავი ნიუანსია, ძალზე ღრმა პლასტებში ჩამალული, მაგრამ სხვა დროს იყოს...

მოკლე პოსტიდანაც გასაგებია - ყველაფრის უკან გეოპოლიტიკაა და არა ზედაპირული და დილეტანტური წარმოდგენები მოვლენებზე... აღფრთოვანება ერთით, და სიძულვილი სხვათა მიმართ... თითქოს, ლამაზ ქალზე იყოს საუბარი...

მაგრამ ქართველებს უყვართ ქალი, ფეხბურთი, მსოფლიო პოლიტიკა და პოლიტიკური ბოსები... ეს იმის ბრალია, რომ... ყველაფერში ერთნაირად კარგად და ღრმად ერკვევიან... ცოდნა ოხერი რამეა... 

(2) აზერბაიჯანი-სომხეთის ომი.

პირველ რიგში, ყურადღება მართებს იმ ფაქტს, თუ როდის განახლდა იგი... ანუ, სულ რამდენიმე დღის წინათ, ხომ?!
რატომ?!

პრობლემური დაძაბულობა ზღვარს უახლოვდება - ეს არა მხოლოდ ყველაზე ძლიერი ქვეყნის შიგნით, არამედ, სხვაგანაც... დაძაბულობის ესკალაცია საუკეთესო საშუალებაა ყურადღების გადატანისა, საფრთხის (მართლაცდა რეალურის!) გამძაფრებისა და ამ გადატანილი ყურადღების პირობებში შიდა პრობლემების გადაწყვეტისა...

მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის!

გეოპოლიტიკური დაპირისპირებისათვის ნებისმიერი საბაბი გამოიყენება... იქნებ, ნერვები უმტყუნოს ერთ-ერთ მთვარ მოთამაშეს და... შეცდეს... მთავარი კი მხოლოდ 3 ქვეყანაა - დანარჩენი ამ სამის ინტერესების ფარგლებში იმუშავებს... საეჭვო შედეგებით, თუმცა, ახლა არა შედეგის მიღწევაა მთავარი, არამედ პროვოცირება... სისუსტეების დაჭერა, გამოვლენა და შემდეგ, დროში მისი გამოყენება...
ანბანური რამ დავწერე... თუმცა, გააჩნია ვისთვის!
მაშ რაზე თვლიან აზერები და სომხები?!
და თქვენ ფიქრობთ, რომ ისინი თვლიან და...
ამ გათვლებში თავისუფალნი არიან?!
არ შეიძლება ითვლიდე საკუთარი თავის საზიანოდ -
ეს, სულ რბილად რომ ვთქვა, უგუნურებაა..
მაგრამ პრობლემა არა უგუნურებაშია,
არამედ იმაში, თუ როგორ მოდიან ხელისუფლებაში დაქვემდებარებულ სახელმწიფოებში და როგორ გამოიყენებიან ''ეს მოყვანილნი'' გეოპოლიტიკური მიზნებისათვის ძლიერთა ამა ქვეყნისა მიერ!
არა!
არა სომხეთი-აზერბაიჯანის ომია!
ომია დიდი მოთამაშეებისა - სასტიკი ომი..
გამოდევნა-შევიწროებასა და... პროვოცირებაზე!
ამჯერად ეს იყოს სულ!

ავტორი: დემურ გიორხელიძე

წყარო: Facebook-ი