გაოგნებული ვარ... არ მეგონა, რომ სსრკ-ის დაშლიდან 30 წლის შემდეგაც, ქართველების არცთუ მცირე ნაწილს (თითქოს, "წიგნიერს") მტერ-მოყვარის გარჩევა გაუჭირდებოდა! ეტყობა, ჩვენს ქვეცნობიერში ღრმადაა ჩამჯდარი: სპარსელების, არაბების, თურქების, მონღოლების, რუსების ჩვენზე ბატონობის, - მათ "ქვეშ ყოფნის" კვალი... სინათლისკენ გეძახდნენ და შენ კი, სიბნელისკენ მიილტვოდე? - არ მესმის, სრულიად აუხსნელია... აქილიკებდე შენთვის სიკეთის მსურველს და ღიად თუ მალულად ეტრფოდე ბოროტის მკეთებელს, მეტიც, ამართლებდე მის ბოროტ ქმედებებს იმით, რომ, თურმე შენ თავად ხარ მტყუანი და იმსახურებ მისგან ამგვარ დამოკიდებულებას???... ეს, უკვე - ე რ ო ვ ნ უ ლ ი მ ა ზ ო ხ ი ზ მ ი ა, - რასაც უსწრაფესი მკურნალობა ესაჭიროება, ნებისმიერი მეთოდით(!), რადგან ერის ყოფნა-არყოფნის საკითხი დევს ისტორიის სასწორზე...

P.S. "ოქროს ბორკილებს" და მაძღარ, მეტროპოლიის ხარჯზე პარაზიტულ ცხოვრებას თუ ირჩევს ერი, - ქვეყნის სახელმწიფოებრიობის, სუვერენიტეტის, დამოუკიდებლობის და თავისუფლების სანაცვლოდ, - მაშინ ის, უკვე ერი კი არა:"საძოვარზე მიშვებული მცოხნავი ნახირია"!!!...

P.P.S. ჭაბუა ამირეჯიბი:"...ერი დაემსგავსა საძოვარზე მიშვებულ ნახირს. 100 წელიწადია ვბალახობთ! ჩვენი ფუნქციაა ვჭამოთ, ვსვათ, შვილები ვზარდოთ. ხოლო რანი ვართო, რომ მკითხეთ, უდიდეს ბოდიშს ვიხდი, მაგრამ უნდა მოგახსენოთ – საშოვარს გადაგებული, გათითოკაცებული ყოფილი ერი...!"

ჯუმბერ კირვალიძე,

პოლიტოლოგი - დამთავრებული აქვს ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი