„მაგარი ყოფილა აცრა, გონებას გინათებს. თავად ნემსი აფერია, დაგარჭობენ და ვერც იგრძნობ, მაგრამ რასაც ვუყურე, ექიმებს და ექთნებს იმფერი ჯოჯოხეთური შრომა ადგათ, იმის იქით რომ არ შეიძლება. გაუჩერებლად მუშაობენ და პასუხობენ, პასუხობენ, პასუხობენ ერთი და იგივე შეკითხვებს, თან რაღაც ქაღალდები უნდა შეავსონ, თან წონასწორობა არ უნდა დაკარგონ და შეცდომა არ უნდა დაუშვან.

პაციენტების კონვეირი კი არ მთავრდება და ესენიც გაუჩერებლად მუშაობენ, მუშაობენ, მუშაობენ. ამის ერთი დღე გაძლებასაც რკინის ნერვები და ჯანმრთელობა სჭირდება, არადა ეს კაი დედმამიშვილებიც ხომ ბოლო ბოლო ადამიანები არიან. დღის ბოლო იყო და რასაც ვუყურე, იმას დაღლა და დაქანცვა არ ჰქვია და მაინც მუშაობდნენ, როგორც ფრონტზე. არ ვიცი, სამედიცინო პერსონალს ტაში უნდა დავუკრათ, თუ შუშხუნები უნდა ავუნთოთ, მარა, ექიმების და ექთნების შრომას რაღაც სხვანაირი პატივისცემა და დაფასება სჭირდება.

P.S. და მასწავლებლების შრომასაც.

ვასილ მაღლაფერიძე,

პუბლიცისტი

წყარო: Facebook-ი