უმორჩილესად გთხოვთ თუ შესაძლებელია ჩემი წერილი მიაწოდეთ პირადად ბატონ ბიძინა ივანიშვილს.

ბატონ ბიძინა ივანიშვილს
ბატონო ბიძინა, გილოცავთ დამდეგ ახალ წელს, მრავალს დაესწარით თქვენს ოჯახთან ერთად ჯანმრთელად და ბედნიერად, ყოველი დღე მომავალი 2016 წლისა ყოფილიყოს თქვენთვის და თქვენი ოჯახისთვის სიხარულითა და წარმატებებით აღსავსე, უფალმა დაგლოცოთ და გაგახაროთ.
ღრმად მწამს, რომ გულთან ახლოს მიიტანთ ჩემს გასაჭირს და გამიწევთ შესაძლო დახმარებას, სწორედ ამ რწმენით მოგმართავთ წარმოდგენილი განცხადებით.
მე გახლავართ აფხაზეთიდან დევნილი, 65 წლის, აფხაზეთის ომში დაღუპული 18 წლის შვილის ინვალიდად ქცეული დედა, ომში დაჭრილი და ინვალიდია ასევე ჩემი მეუღლე ვალერი ჭილაია; 22 წელია ვცხოვრობთ დევნილის მწარე ყოფით და რაც ყველაზე დიდი უბედურებაა - შვილის საფლავს მოწყვეტილები; ცხოვრებას ვეპოტინებით მხოლოდ იმ იმედითა და სურვილით, რომ სიკვდილამდე გვეღირსოს სოხუმში დარჩენილი შვილის საფლავის მოფერება; სხვა ოცნება ჩვენ არ გაგვაჩნია, ეს არის ჩვენი ცხოვრების აზრი და მიზანი.
2006 წლამდე როგორც დევნილები ვცხოვრობდით თბილისში, რესპუბლიკურ საავამდყოფოში. სააკაშვილის ხელისუფლებამ თანადგომისა და ჩვენი მდგომარეობის გაუმჯობესების ნაცვლად უმოწყალოდ გამოგვასახლა საავადმყოფოსდანაც კი, ფორმალურად მიზერული თანხა მოგვიგდეს, რომელსაც კომპენსაცია დაარქვეს, ფაქტიურად კი გაგვწირეს უსახლ–კარობისთვის, რამეთუ იმ თანხით რაიმე საცხოვრებლის შეძენა შეუძლებელი იყო და ასე უმოწყალოდ მეორედ გვაქციეს დევნილად.
დიდი იმედი მქონდა, რომ ახალი ხელისუფლება გაგვიწევდა დახმარებას, მაგრამ ლტოლვილთა სამინისტრო დახმარების ნაცვლად 2 წელია მწერს პასუხს, რომ საქართველოს მთავრობამ 2013 წლის 23 მაისს მიიღო #483 განკარგულება, რომლითაც ჩვენ უსამართლოდ დაჩაგრული დევნილები ვითვლებით კომპენსირებულებად და ჩვენი დამატებითი დახმარების საკითხი არ განიხილება.
ბატონო ბიძინა, ერთადერთ იმედად თქვენი გულისხმიერება და თანადგომა მაქვს, გთხოვთ უმორჩილესი თხოვნით, გამიწიეთ შესაძლო დახმარება ჩემი ყოფის შემსუბუქებაში.


ღრმა პატივისცემით, ლიანაჭილაია

თბილისი, მუხიანის მე–4ბ მ/რ,
კორპ. 45, ბინა 24 . ტელ: 790144757