საქართველოს ნატო–ში, რომ მაპ–ის გარეშე არ მიიღებენ, ამის შესახებ ნატო–ს მესვეურებმა გარკვევით ჩაწერეს შარშან დეკემბერში, ბრიუსელში გამართულ ნატო–ს მინისტერიალის კომუნიკეში, – ჯერ მაპ–ი და მერე ნატო–ს წევრობაო. არადა, მანამდე, ზოგიერთი ქართველი პოლიტიკოსი გამუდმებით გვიმტკიცებდა, რომ საქართველოს მაპ–ის გარეშეც მიიღებენ ალიანსში, მათ შორის, განსაკუთრებით აქტიურობდა თავდაცვის მინისტრი, ქ–ნი ხიდაშელი.


აი დღესაც, ნატო–ს შემდგომი მინისტერიალის წინ, რომელიც ასევე ბრიუსელში ჩატარდება10 და11 თებერვალს, ქ–ნმა ხიდაშელმა მედიას განუცხადა:"მე არასდროს არ მომითხოვია მაპ–ი, მე მუდამ ნატო–ს წევრობას ვითხოვდი". – დიახ, ქვეყნის შიგნით, ხიდაშელი ისეთ რეალობას უხატავს საზოგადოებას, რომ თითქოს მის "მოთხოვნა–არმოთხოვნაზე" იყოს დამოკიდებული ნატო–ს წევრი სახელმწიფოების გადაწყვეტილება?! მაგრამ, მის რიტორიკაში აშკარად შეიმჩნევა "პოლიტიკური ამნეზიის" ნიშნები, მას ორი თვის წინ მიღებული ნატო–ს კომუნიკეს ტექსტიც კი, "აღარ ახსოვს"! ყოველივე ეს სასაცილო იქნებოდა, სატირალი რომ არ იყოს.


ხიდაშელის ასეთი "ჯიქური დიპლომატია", სწორედაც შემაფერხებელი ფაქტორი გახდება საქართველოსთვის. საქმე ის არის, რომ ასეთი უადგილო და გამომწვევი განცხადებების გამო, ნატო–ში ჩვენი მეგობარი და მხარდამჭერი სახელმწიფოები უხერხულ მდგომარეობაში აღმოჩნდებიან, რადგანაც ის თანმიმდევრობა, რაც ნატო–ში გაწევრიანებისთვის არის დადგენილი ასპირანტი ქვეყნებისთვის, მიღებულია ნატო–ს წევრი სახელმწიფოების სრული კონსენსუსის პირობებში და იგი გადახედვას არ ექვემდებარება!..


ჯუმბერ კირვალიძე,

პოლიტოლოგი