გიორგი ვოსკანიანს ბავშვობაშივე ჰქონდა გადაწყვეტილი გეოგრაფიის მასწავლებელი გამხდარიყო და მის მიერ პროფესიული არჩევანის უფრო მყარად გაკეთებაზე გავლენა მისმა გეოგრაფიის მასწავლებელმა, შაქრო ხაჩატურიანმა იქონია.

დაიბადა და გაიზარდა სოფელ ჩივთქილისაში, რომელიც ზღვის დონიდან 1 850 მეტრ სიმაღლეზე, წალკის მუნიციპალიტეტის ყველაზე განაპირა და მყუდრო ადგილას, თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე მდებარეობს. ზამთარი ძალზე მკაცრი და ცივია, მაგრამ გიორგი ამბობს, რომ ადგილობრივები ასეთ კლიმატს მიჩვეულები არიან.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე: გიორგი ვოსკანიანი, წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩივთქილისის საჯარო სკოლის გეოგრაფიის და ბუნების მასწავლებელი)

სკოლა 2012 წელს, ჩივთქილისაში დაამთავრა და მე-11 კლასამდე ქართული ენა თითქმის არ იცოდა. 2010 წელს საქართველოს არაქართულენოვან სკოლებში სახელმწიფო ენის სწავლების გაძლიერებისა და მშობლიურ სკოლაში ქართული ენის მასწავლებლად გიორგი ჭაუჭიძის მისვლის შემდეგ, მის ცხოვრებაში უზარმაზარი ცვლილება მოხდა.

„მე-11 კლასამდე ქართულად თითქმის არაფერი არ ვიცოდი, რადგან ქართული ენის სწავლის დონე ძალიან დაბალი იყო. რომ იტყვიან სულზე მომისწრო არაქართულენოვანი სკოლებისთვის შექმნილმა პროექტმა. რომ არა ბატონი გიორგი ჭაუჭიძის გამოჩენა, არ ვიცი როგორ შეიძლება წარმართულიყო ჩემი ცხოვრება. მისი სკოლაში მოსვლის შემდეგ გამიძლიერდა სურვილი ქართულის შესწავლის და არა მარტო მე. პრაქტიკულად, 2 წელიწადში, მე-11 და მე-12 კლასებში ვისწავლე ბევრი რამ, შემდეგ კი უნივერსიტეტში განვაგრძე ეს პროცესი“, უყვება GUARDIAN.GE-ის გიორგი ვოსკანიანი.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე: წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელი ჩივთქილისა)

ჩივთქილისაში დაბადებულ ბიჭს სწავლის თბილისში გაგრძელების დიდი სურვილი ჰქონდა. ბავშვობის პერიოდში საქართველოს დედაქალაქთან, რომელიც ჩივთქილისადან არც ისე დიდი მანძილით, დაახლოებით 100 კმ.-ით არის დაცილებული, მხოლოდ ეპიზოდური შეხება ჰქონდა, მიუხედავად იმისა, რომ იქ თავისი ნათესავები ცხოვრობდნენ. გიორგი გვიხსნის, რომ ამის მიზეზი ძირითადად ენის არცოდნა იყო. იგი ქართველ თანატოლებთან სოციალიზაციის მხრივ პრობლემას ხედავდა, როგორც თავად ამბობს, ერთგვარი შიშიც კი ჰქონდა.

„სტუდენტობამდე თბილისთან შეიძლება ითქვას, რომ არ მქონია შეხება. ენის ბარიერის გამო ქართულ გარემოში შესვლისაგან თავს ვიკავებდი. მერე კი შემიყვარდა თბილისი. როცა თსუ-ში (თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი) ნულოვან კურსზე დავიწყე სწავლა (ნულოვან კურსზე 1 წლის განმავლობაში ქართულ ენას სწავლობდა) იქაც მხოლოდ სომეხი ეროვნების სტუდენტები ვიყავით ერთად, ისინი, ვისაც ენის მხრივ გაგვაჩნდა პრობლემა. ჩემ დროს ჯგუფში სომხები ცალკე ვიყავით, აზერბაიჯანელები კი ცალკე, ახლა შერეულადაა ჯგუფები, რაც უკეთესია“, აცხადებს გიორგი ვოსკანიანი.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე: წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელი ჩივთქილისა- სკოლის შენობა)

ნულოვანი კურსის დასრულების შემდეგ 1-ელ კურსზე მყოფი სტუდენტი სირთულეების წინაშე აღმოჩნდა.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე: გიორგი ვოსკანიანი თავის მეუღლესთან, მარიამ ფიდოიანთან ერთად)

„პირველი სემესტრი იყო რთული. შიში მქონდა, რომ პროგრამას ვერ დავძლევდი, მაგრამ მოხდა პირიქით, რადგან ძალზე სერიოზულად მოვეკიდე სწავლას. მე თბილისში არ ჩავსულვარ იმისათვის, რომ მეთქვა, ვითომ ვსწავლობდი - არა, მთელი გულით მინდოდა სწავლა და ამიტომ ლექციები არ გამიცდენია. ლექტორებთან ურთიერთობა უძვირფასესი იყო“, ამბობს გიორგი ვოსკანიანი.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩივთქილისის საჯარო სკოლის დირექტორი ვართუი სარკსიანი)

იგი მოკრძალებით აღნიშნავს, რომ თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის საბაკალავრო პროგრამა 2017 წელს წარჩინებით, წითელ დიპლომზე დაამთავრა და იმავე წელს დაბრუნდა მშობლიურ სოფელში, სადაც სკოლის დირექტორის, ვართუი სარკსიანის მხარდაჭერით უსტატუსო მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა - პედკოლექტივში და სკოლაში, სადაც მას ყველა ბავშვობიდან იცნობდა და ენდობოდა. (შენიშვნა: გიორგი 2017 წელს ერთადერთი ბიჭი იყო თსუ-ს საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის საბაკალავრო პროგრამის კურსდამთავრებულთა შორის, რომელმაც წითელი დიპლომი მიიღო, გოგონებიდან კი, ეს პროგრამა წარჩინებით ხუთმა დაამთავრა). 

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩივთქილისის საჯარო სკოლის დირექტორი ვართუი სარკსიანი პედაგოგებთან) 

„ჩემთვის ნდობის გამოცხადების მიზეზი ალბათ ისიც იყო, რომ ქალბატონი ვართუი ბავშვობიდანვე მიცნობდა, ჩემი მასწავლებელი და დირექტორი იყო და ჩემზე ყველაფერი იცოდა. სკოლაში მუშაობის პირველ ეტაპს სირთულეები ახლდა. პედაგოგიური განათლება არ მქონდა, მაგრამ 1 წელიწადში, 2018 წელს, გეოგრაფიის საგანი ჩავაბარე, თუმცა მასწავლებლობისთვის მხოლოდ საგნის ჩაბარება არ იყო საკმარისი და ახლახან წარმატებით გავიარე მასწავლებლობის მაძიებლის კურსი, რომლის აკადემიური ნაწილი დავასრულე და გამომდინარე პანდემიიდან, პრაქტიკული ნაწილის გავლა ალბათ შემოდგომით მომიწევს და ამის შემდეგ შეიძლება რომ მომენიჭოს უფროსი მასწავლებლის სტატუსი“, აღნიშნავს GUARDIAN.GE-ისთან საუბრისას გიორგი ვოსკანიანი.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩივთქილისის საჯარო სკოლის დირექტორი ვართუი სარკსიანი და გიორგი ვოსკანიანი)

იგი ჩივთქილისის სკოლის აღსაზრდელებს ურჩევს, არ შეუშინდნენ სირთულეებს, მაქსიმალურად გამოიყენონ სკოლის წლები სწავლისათვის, კარგად ისწავლონ საქართველოს სახელმწიფო ენა იმისათვის, რომ ამ ქვეყნის სრულფასოვან მოქალაქეებად იგრძნონ თავი.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩივთქილისის საჯარო სკოლის დირექტორი ვართუი სარკსიანი პედაგოგებთან) 

„ახლა არაქართულენოვან სკოლებში სახელმწიფო ენის სწავლების დონე ისეთი ხარისხიანია, რომ წარმოიდგინეთ, უკვე მოსწავლეებმა მე-9 და მე-10 კლასებში იციან იმ დონის ქართული, რაც მე უნივერსიტეტში ნულოვანი კურსის დასრულების შემდეგ, პირველ კურსზე ყოფნისას ვიცოდი. მე მათ ვურჩევდი, რომ დაბრკოლებებისას უკან არ დაიხიონ. სკოლის დამამთავრებელ წლებს ზოგჯერ გაურკვევლობები, იმედგაცრუებებიც ახლავს, არ იცი ზუსტად რა გინდა რომ გააკეთო ცხოვრებაში, რა პროფესია აირჩიო, რა გზას ეწიო.

„ყველა ინდივიდუალურად იღებს გადაწყვეტილებებს თუ რა გზას დაადგეს, მაგრამ მე მათ ვურჩევდი, რომ კარგად ისწავლონ ჯერ სკოლაში, შემდეგ კი სწავლა განაგრძონ თბილისში და ეცადნენ, რომ უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ უკან დაბრუნდნენ სოფელში, რადგან განათლებული ახალი თაობა აქაურობასაც სჭირდება. მე ეს გზა ავირჩიე. საბედნიეროდ, გამიმართლა. ქალბატონ ვართუი სარკსიანის ხელშეწყობით პედაგოგიურ საქმიანობაში ჩავები და მიმაჩნია, რომ ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი მთავარი მისია სწორედ ის არის, რომ მომავალი თაობები აღვზარდო, მათ დავეხმარო, გვერდში დავუდგე და თუკი ხმამაღალ ნათქვამად არ ჩამეთვლება, ვიტყოდი, რომ ჩემი განვლილი გზით ერთგვარი მაგალითი და სტიმული მივცე მათ. როგორც უკვე გითხარით, უნივერსიტეტის პირველ კურსზე სწავლისას ვშიშობდი, რომ ჩემთვის ძალზე რთულ პროგრამას ვერ დავძლევდი, მაგრამ ყველაფერი პირიქით მოხდა - შრომით და მონდომებით ყველაფერი კარგად გამომივიდა“, განუცხადა GUARDIAN.GE-ის გიორგი ვოსკანიანმა.

(GUARDIAN.GE-ის ფოტოზე დაბლა: გიორგი ვოსკანიანი თავის მეუღლესთან, მარიამ ფიდოიანთან ერთად - გიორგიმ მომავალი მეუღლე, მარიამ ფიდოიანი, რომელიც ჩივთქილისის ახლომდებარე სოფელ აშკალადანაა, თბილისში, უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში გაიცნო და ახლა ისინი ერთ სკოლაში ასწავლიან. მარიამმა ჩივთქილისის საჯარო სკოლაში დაწყებითი კლასების ქართული ენისა და მათემატიკის მასწავლებლად მუშაობა 2019 წელს დაიწყო და იგი ჯერჯერობით უსტატუსო პედაგოგია).