თამაზ გამყრელიძე (1929-2021)

იგი საოცრად აკადემიური იყო არამარტო კვლევებში - კონფერენციაზეც, მსჯელობებში, პირად საუბარშიც. მისი რამდენიმე წინადადება სტატიას უდრიდა მთელს. გ. წერეთელის სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში, რომლის ასპირანტურაც დავასრულე, მისი რეკომენდაციით მიმიღეს, ძველი აღმოსავლური ენების განყოფილებაში. თავად დირექტორი გახლდათ. მაგიდაზე, რომელზეც მომიწია მუშაობა, ასევე კარადაში მისი იქ დატოვებული მასალები დამხვდა, ეტყობა დარჩენია, ვიდრე მეორე სართულზე გადავიდოდა, თავის ახალ კაბინეტში. ორი საქაღალდიდან ერთი იყო ჰომეროსის "ილიადა", მის მიერ შტუდირებული და გაკეთებული ლექსიკონი მნიშვნელობებით, საზრისებით, თავისივე ხელით ნაწერი, და მეორე დიდი სტატია ქართველურ ენებზე, ასევე ხელნაწერი. მალევე გამოვიდა მისი ფუძემდებლური წიგნი ვიაჩესლავ ივანოვთან ერთად „ინდოევროპული ენა და ინდოევროპელები,“ ორტომეული, რომელიც მართლაც სამაგიდო წიგნი იყო ჩემთვის და ამ სფეროში ჩახედულთათვის. მასში საკმოდ ზუსტად მონიშნულია იბეროკავკასიელ-პროტოქართველთა (ნ. მარი იტყოდა „იაფეტიდთა“) წინარე სამშობლო და წინარე ენა. კარგად მახსოვს ზვიად გამსახურდიამ როგორი მოწიწებით მოიხსენია მისი ღვაწლი თავის ცნობილ ლექციაში „საქართველოს სულიერი მისია“.

დაუვიწყარია მისი შეუპოვარი და აღშფოთებული გამოსვლა სსრკ-ს დეპუტატთა საბჭოს სესიაზე 9 აპრილის ბარბაროსული დარბევის შემდეგ, სადაც სიმართლე მიახალა საბჭოთა პარლამეტის აგრესიულ-მორჩილ უმრავლესობას. მისი ხელმოწერაც ამშვენებს საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს.

იგი პლანეტის ყველა წერტილში ჭეშმარიტი მეცნიერების წარმომადგენელი, რეპრეზენტანტი გახლდათ. ამიერიდან იგი თავისი მართლაც ღირებული ნაშრომებიდან დაგველაპარაკება. ნათელში იყოს.

კონსტანტინე გამსახურდია

წყარო: Facebook-ი